Efendim elimizde üç firma olduğunu varsayalım. Bu üç firmadan biri denizcilik işi ile diğer kalan ikisi ise reklam - tanıtım organizasyonları ile ilgileniyor diyelim. Durumu anlatırken biraz daha basite indirgeyebilmek adına firmalarımıza x, y ve z isimlerini verelim.
x : iş vereni (aslında bildiğin g*t veren şerefsizler)
y : bizim iş yaptığımız reklam ve tanıtım ofisini
z : diğer reklam - tanıtım organizasyonları işleriyle meşgul firmayı temsil etsin.
x firması gelerek y firmasından bir sene sözleşmeli matbaa işlerinin yapılmasını ister fakat öncesinde bir sunum yapılması istenir (ağırlıklı olarak referanslar ile örneklerin gösterileceğin bir çalışma). y firması "Tamam." der ve işe koyulur firma yetkilileri ile çalışanları. Sunum her şeyiyle istenildiği şekline kavuşturulur ve hali hazır vaziyette gidilir x firmasına her şey detaylarıyla takdim edilir. Sözde her şeye "Tamam." denilir iki taraflı olarak ve sadece bu anlaşmayı artık kağıda dökmek kalır. Ancak durumlar sözde olanlardan farklı olarak gelişecektir özünde...
y firması çalışanlarından bir arkadaşımız, sunumu hazırlayan kişi maddi anlaşmazlık nedeniyle başka bir firmaya geçiş yapar. Tam bu noktada z firması devreye girer, çünkü çalışan kişinin geçiş yaptığı firmadır burası. Bu kısma kadar her şey iyi hoş güzel ve hata güllük üstüne gülistanlık. Ama y firmasından gidip z firmasına geçen arkadaşımız yukarıda anlatılmış işi de beraberinde z firmasına götürmüştür. y firması bu sebepten ötürü çözüm yolları aramaktadır, çünkü bu bahsi mevzu-u iş için yeni makineler alınarak ekipman kurulmuş ve tüm bu yeni ekipmana uyumlu malzemeler temin edilmiştir. Bu temin edilmenin bedeli ise yaklaşık #50.000# 'dir ve üstüne bankanın krediden ötürü eklemiş olduğu vade farkı adı altında faizi vardır. İşte bu kısımdan sonra "İş Hukuku" yalanı altında "Ticarette her şey mübahtır..." sözü geliyor akla...
Tüm bu olanlar ardından y firması belirtilen miktar krediden kurtulmak adına son bir adım atar, debelenmek diyebliriz aslında bu adım için. Firma yetkilisi kendinden sonra gelen yetkiliye, kardeşine diğer firmaya gitmesini söyler ve iş sözleşmesini istemesini ekler. Kardeşi ile konuşulanlar ardından x firmasına gidilir, abinin tembihlediği şekliyle konuşulur her şey ve z firması ile x firması arasında hazırlanmış olan sözleşme istenir. Sözleşmeyi eline almış olan y firması yetkilisi üst kısımda yer alan z firmasının ismini kalemi ile karalar ve karaladığı kısmın hemen üstüne kendi firmasının adını kondurur. Bunun ardından sayfanın alt kısmına yönelir el ve aylık olarak belirtilmiş ödeme miktarının üstü karalanır, oraya ise üstü karalanan miktarın yarısı hesaplanılarak yazılır. En son üzerinde değişiklik yapılan sözleşme x firması yetkilisine iade edilir ve oradan uzaklaşılır, ayrılınır.
İşin özeti "İş Hukuku" dedikleri şey buymuş ve gerçekten "Ticarette her şey mübahtır..." sözü gerçekmiş.
Peki sonuç? x firması 6 ay sonra y firmasının banka kredisi bitmesi üzerine sözleşmeyi fes edeceğinden habersiz. Bunun yanı sıra z firması y firmasına yaptığı şeyin kendine dönüp yetmeyip girdiğinden habersiz. Ama y firması bu durumdan çok hoşnut, hatta bıyık altından pis pis gülümsemekte, yer yer bıyığını burmak suretiyle...
cK Design :)
Paylaş
